ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ. .
.
                                                     
 'Οταν μες τη ζωή μου νόημα και κόσμημά μου ήσουνα εσύ, τότε του ήλιου το φως δε ζήλευα και της νύχτας την αγκαλιά να με ζεσταίνει δε γύρευα. .

Μα όταν ξαφνικά από κοντά μου έφυγες, τότε της ζωής μου το φως έσβησες, της ελπίδας μου τη δροσιά στέγνωσες και μαζί με της φύσης την ομορφιά χάθηκες. .

 'Ομως τον πλάστη μου ευχαριστώ, που μ'έμαθε την ομορφιά ν'αγαπώαι πως του πληγωμένου έρωτα η κάθε του πληγή μ' έναν άλλο έρωτα μπορεί να γιατρευτεί. . Και τότε, κάθε προδομένη ψυχή, ευτυχισμένη και πάλι στο δρόμο της θα πορευτεί, όσες φορές κι αν χρειαστεί, για να ξεχάσει της προδοσίας της τη ντροπή.